Strona główna » Referencje » Stary, nowy Dworzec Wrocław Główny, Wrocław
Referencje

Stary, nowy Dworzec Wrocław Główny, Wrocław

Na podstawie materiałów PA "Grupa 5 Architekci"

Po 784 dniach skuwania tynków i wywożenia gruzu, po odnowieniu ścian i posadzek, z nową elewacją i podziemnym parkingiem, Dworzec Główny na kilka dni przed rozpoczęciem Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej “EURO 2012” jest gotowy na przyjęcie podróżnych. Wnętrza są odrestaurowane i unowocześnione. W trakcie prac renowacyjnych udało się odkryć wiele polichromii, które przez dziesięciolecia skrywała farba. Dzięki perfekcyjnym pracom konserwatorskim i modernizacyjnym, budynek wraz z pomieszczeniami odzyskał  pierwotny wygląd oraz zyskał nowe funkcje niezbędne dla prawidłowego działania oraz nowych funkcji dworca.

Koncepcja przebudowy budynku dworca zakłada wykorzystanie na pomieszczenia komercyjne jak największej powierzchni obiektu. Komercyjna przestrzeń usługowo-kulturalno-handlowa zdominuje dotychczasowy układ funkcji dworcowych i sam budynek przestanie być jedynie dworcem kolejowym z towarzyszącym handlem, usługami i gastronomią, a stanie się galerią handlową w tej samej mierze, w jakim jest dworcem. Ponadto obiekt spełnia funkcje biurowe oraz  ma zespół sali wielofunkcyjnej.

W trakcie modernizacji zachowano maksymalną ilość historycznych detali i rozwiązań konstrukcyjnych dla zachowania unikalnego i niepowtarzalnego klimatu i nastroju miejsca z jednoczesnym wprowadzeniem nowych elementów we współczesnej stylistyce nawiązującej do oryginalnych rozwiązań. Czteropoziomowy układ funkcji i komunikacji w budynku dworcowym zapewnia prawidłowe funkcjonowanie całego obiektu. Pod ziemią w poziomie istniejących piwnic i pod placem dworcowym zlokalizowano podziemną uliczkę dostawczo-obsługową zapewniającą prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych funkcji galerii dworcowej i samego dworca kolejowego. Na parterze wzdłuż głównego wejścia na perony (przejścia podziemnego) zlokalizowano główny zespół funkcji dworcowych, a po przeciwnej stronie umieszczono galerię handlową. Pierwsze piętro zostało wykorzystane na funkcje handlowe oraz na salę wielofunkcyjną, natomiast poddasze jest częściowo zajmowane przez biura.

Aby komunikacja pomiędzy kondygnacjami była jak najbardziej czytelna i prosta postanowiono wykorzystać zadaszenie dawnego peronu jako pasaż handlowy otwarty na halę główną. Taki zabieg ma wizualnie przybliżyć poziom piętra klientom i zachęcić ich do wejścia. Ważne są tu również elementy komunikacji pionowej umożliwiające szybki dostęp na wyższą kondygnację - szczególnie schody ruchome. Zaprojektowano je tak, aby nie zaburzały jednoprzestrzenności hali głównej.

Z pasażu-galerii, który dla pokonania różnicy poziomów pomiędzy poszczególnymi segmentami budynku wyposażony został w systemy ramp i schodów, odbywa się bezpośredni dostęp do lokali handlowych. Aby doświetlić halę główną, pasaż został przekryty szklanym dachem. Równolegle do pasażu handlowego rozciąga się zielony pasaż rekreacyjny, dostępny poprzez kładki, stanowiący wypełnienie przestrzeni pomiędzy halą główną i halami peronowymi.    

Wśród nowości między innymi schody ruchome prowadzące do poziomu +1, taśma bagażowa i parking podziemny. Od strony ul. Piłsudskiego zostały odtworzone  tarasy restauracyjne i tereny zielone. Od strony ul. Suchej powstał Pawilon Południowy, który ułatwi połączenie dworca kolejowego z autobusowym oraz przyjmie funkcje dworca w porze nocnej, gdy budynek główny dworca wraz z galerią bedzie zamkniety dla podróżnych.

Do renowacji i modernizacji obiektu użyto tych samych naturalnych materiałów, które były pierwotnie zastosowane w trakcie budowy dworca. Są to granit, piaskowiec, drewno, szkło, stal, tytan-cynk oraz na pokrycia  i rynny dachowe oraz akcesoria ozdobne miedź klasyczną. Elementy infrastruktury obiektów nowobudowanych takich jak przystanki komunikacji miejskiej oraz systemy wentylacji parkingu podziemnego wykonano z blachu i siatki miedzianej oksydowanej.

Historia Dworca Głównego

Dworzec Wrocław Główny powstał w latach 1855-1857 w związku z budową linii kolejowej łączącej Wrocław z Poznaniem. Wzniesiono go w stylu neogotyckim, według projektu Wilhelma Grapowa. Usytuowanie dworca na ówczesnych południowych obrzeżach miasta wywarło znaczący wpływ na intensywny rozwój tej części Wrocławia. Już niespełna pół wieku później, w latach 1899–1904, stała się konieczna przebudowa i rozbudowa umożliwiająca stworzenie przejść i przejazdów łączących centrum miasta z nowymi dzielnicami na południu. Wzniesiono wówczas nową halę peronową, nową halę obsługi podróżnych oraz kilka okazałych budynków pomocniczych, zachowując jednak w niemal niezmienionym kształcie imponującą fasadę gmachu.

Uszkodzony podczas oblężenia w 1945 roku budynek zaczął ponownie funkcjonować już 20 czerwca, ale usuwanie zniszczeń trwało do 1949 roku. Szerzej zakrojone remonty przeprowadzono w latach 60-tych i 90-tych XX wieku. W kwietniu 2010 roku rozpoczęto realizację kompleksowej modernizacji dworca, mającej dostosować go do współczesnych oczekiwań, a jednocześnie przywrócić blask jednej z najbardziej charakterystycznych budowli Wrocławia.

Share: 

Budynek

Właściciel: 
Polskie Koleje Państwowe SA
Zakończenie budowy: 
2012
Country: 
Polska
Kod pocztowy: 
50-048
Miejscowość: 
Wrocław
Ulica: 
Piłsudskiego 105
Lokalizacja: 

Kategorie

Zastosowanie: 
Instalacje powietrzne
Dach płaski
Rynna
Windy
Rury spustowe
Siatki
Rodzaj budynku: 
Dworce, terminale
Zastosowanie miedzi: 
Klasyczna
Wstępnie oksydowana
Obiekt: 
Modernizacja

Architekt

Name, office: 
Grupa 5 Architekci
Address & description: 
ul. Wejnerta 16a, 02-619 Warszawa

Wykonawca

Nazwa: 
Budimex SA
Adres: 
ul. Stawki 40 ,01-040 Warszawa

Konkursy

Edycja: 
2013
Opis: 

Narodowy przewożnik kolejowy

Dalsze korzystanie z serwisu wymaga zgody użytkownika na korzystanie z plików cookies. Więcej informacji patrz link.

AKCEPTUJĘ