Strona główna » Referencje » Biurowiec Dyrekcji firmy Diesel, Włochy
Referencje

Biurowiec Dyrekcji firmy Diesel, Włochy

Studio Ricatti

Nową siedzibę firmy Diesel można określić jako obiekt niskiej zabudowy, o mieszanych funkcjach, który łączy w sobie różne programy: biura, magazyny, powierzchnie wystawowe, audytorium, przedszkole, kantynę, centrum fitness, a ponadto kryty parking samochodowy i pomieszczenia techniczne.

W rezultacie powstało małe, kreatywne miasto, którego społeczność łączy nie tylko przestrzeń do pracy, ale także wspólne przestrzenie, gdzie w pełnym znaczeniu tego słowa, rodzi się wspólna praca i dzielenie się różnymi umiejętnościami.

Realizując swoją podstawową strategię rozwoju przedsiębiorstwa "Diesel, renomowana włoska firma projektantów mody, która wyeksportowała swoją filozofię odzieży dżinsowej na cały świat" postanowiła zgromadzić w nowej siedzibie wszystkie, dotychczas rozproszone w całej prowincji Vicenza, jednostki operacyjne o zasadniczym znaczeniu dla działalności całej grupy. Wartości estetyczne i funkcjonalne miejsca pracy były decydującym elementem wymaganym do osiągnięcia przez przedsiębiorstwo celu, jakim jest korzystne środowisko pracy, które plasuje firmę Diesel w czołówce listy "Najlepszych Miejsc Pracy".

Istotnym aspektem było stworzenie szczególnych, rozpoznawalnych wartości harmonizujących z tożsamością firmy: języka architektonicznego, który będzie odzwierciedlał współczesne i innowacyjne nastawienie, nawet jeżeli wiązało się to z ryzykiem wyjścia poza konwencjonalne poczucie smaku, co z pewnością mogło doprowadzić nas do mniej elastycznego projektu.

Środowisko sprzyjające utalentowanym pracownikom inspiruje pełne wyobraźni pomysły, biorąc pod uwagę, że przyszłe strategie włoskiego przemysłu powinny pobudzać kreatywność i zmiany, wiodącym założeniem tego projektu było skoncentrowanie się na śmiałej innowacji i stworzenie miejsca pracy dostosowanego do potrzeb kreatywnej i inteligentnej pracy, która trwa tu przez 8-10 godzin dziennie.

Krótko mówiąc, firma Diesel dążyła do pionierskich rozwiązań, które utożsamiają miejsce pracy z dobrymi warunkami kutrowymi swoich pracowników i ich dobrym samopoczuciem.

Przy takim podejściu do zagadnienia szczególną uwagę poświęcono relacjom między projektantami a kierownictwem firmy Diesel. W tym celu został powołany wewnętrzny koordynator nadzorujący opracowanie całego projektu inwestycyjnego. Wszystkie decyzje dotyczące projektu wymiary poszczególnych jednostek operacyjnych, dobór materiałów, lokalizacja i wzajemne połączenia pomiędzy różnymi rodzajami działalności były omawiane z zespołem Diesel Creative Team, który opracował projekt koncepcyjny wnętrza.

Wstępne studia z zakresu planowania przestrzennego i związane z tym oceny logistyczne były ukierunkowane na zbieranie informacji, analizę wyników i przekazywanie wymagań firmy Diesel do wykonawcy projektu architektonicznego tak, aby mogły stanowić podstawę planu generalnego i wynikających z niego etapów opracowania projektu.

Inaczej mówiąc, plany przemysłowe, wymagania, harmonogramy, schematy organizacyjne, pomieszczenia, strefy pracy, zaplecze, kryteria wykorzystania pomieszczeń i obiektów pomocniczych, standardy użytkowania i kryteria operacyjne dla poszczególnych obszarów takie, jak ich stykanie się, schematy operacyjne i racjonalne schematy sekwencji działań były przygotowane z wyprzedzeniem.

Opracowana analiza, przekazana projektantowi, proponowała najbardziej odpowiednie dla projektu kryteria modularności i elastyczności i zalecała projektantom przyjęcie modułu planowania135 x 135 cm, który stał się wspólnym mianownikiem projektowanych przestrzeni. Całkowite wymagania przestrzenne projektu inwestycyjnego były obliczone w oparciu o ten moduł i stanowiły podstawę określenia budżetu inwestycji.

Ten sam moduł miał również wpływ na projektowanie trój-skrzydłowych jednostek produkcyjnych i biurowo-administracyjnych, które zapewniają efektywność, elastyczność oraz optymalny podział pomiędzy miejsca pracy i pomieszczenia pomocnicze.

Czynnikiem decydującym o sukcesie projektu firmy Diesel było, zatem racjonalne planowanie wymagań i potrzeb. Te właśnie informacje, zebrane w dokumentacji planowania przestrzennego były czynnikiem, który wpłynął na koordynację projektu inwestycyjnego z uwarunkowaniami urbanistycznymi i terenowymi.

Nowa siedziba główna firmy Diesel została zbudowana na terenie poprzemysłowym (budynek Moto Laverda w Breganze). Tym samym zrewitalizowano działkę o powierzchni 90 000 m2 przeznaczoną pod lokalne obiekty techniczno-przemysłowe. Cały kompleks obejmuje pięć głównych obiektów budowlanych: biura firmy, magazyn/muzeum, audytorium, żłobek, centrum zasilanie w media/monitoring i ochrona.

Główne funkcje zlokalizowane w obrębie tego kompleksu to:

-        Magazyn wysyłkowy i dostawczy przyjmujący surowce i próbki

-        Archiwalna kolekcja odzieży i jej konserwacja

-        Parking niezadaszony i parking kryty

-        Biura firmy na trzech kondygnacjach nadziemnych i poziom techniczny w kondygnacji podziemnej

-        Centrum fitness, kort do squasha i boiska do pięcioosobowej piłki nożnej

-        Kafeteria i kuchnia

-        Sala wystawowa

-        Wielofunkcyjne audytorium i foyer

-        Centrum przetwarzania danych

-        Żłobek i przedszkole

-        Służby ochrony i wejście główne

-        Budynek techniczny (media).

Na ogólny plan sytuacyjny kompleksu budynków miały wpływ: ukształtowanie terenu i wielkość działki, wymagania urbanistyczne i przepisy budowlane, jak również dane będące podstawą opracowania. Droga, odchodząca od drogi głównej w kierunku południowym, przebiegająca wzdłuż wschodniej granicy działki, wyznaczyła orientację obiektu.

Wzdłuż tej osi zlokalizowane są wejścia dla pieszych i wjazd dla pojazdów. Wejście główne wytycza ciąg komunikacyjny w osi północ-południe, który rozdziela dwa główne obszary organizacyjne przedsiębiorstwa: strona zachodnia obejmuje magazyny i stanowiska załadunkowe; strona wschodnia mieści biura firmy. Poziomy drugiego i trzeciego piętra są częściowo wysunięte ponad magazyny i są wyposażone w dwa mosty wiszące po stronie południowej i północnej.

Nowa siedziba główna firmy Diesel nie tylko z powodzeniem spełnia wymagania funkcjonalne, ale również odpowiada istotnym uwarunkowaniom środowiskowym, obejmującym ścisłe przepisy planowania przestrzennego terenów wiejskich, a także nowym przepisom i postanowieniom właściwym dla lokalizacji inwestycji, dotyczącym: magazynów, budynków wolnostojących, rabat zieleni, ogrodów i obiektów infrastruktury. Projekt zagospodarowania terenu odpowiada cechom zarówno miasta jak i terenu wiejskiego dwóch światów, które są swoim przeciwieństwem a jednocześnie przyciągają się wzajemnie.

Ta właśnie idea inspirowała zespół projektantów do znalezienie rozwiązań wyrażających szczególny charakter krajobrazu, a które w przypadku tego projektu przekładają się na położenie nacisku na dobre samopoczucie i stworzenie optymalnych warunków do życia i pracy.

Warunki środowiskowe zostały, zatem celowo skonfrontowane i zarazem włączone w projekt, który podkreśla swój "miejski charakter" poprzez podział kompleksu na przestrzenie autonomiczne, a jednak wzajemnie powiązane.

W rezultacie powstała kompozycja oparta na bardzo racjonalnym rozplanowaniu poziomym, które wyznacza architektoniczną hierarchię przestrzeni wspólnych (hol wejściowy i recepcja, kafeteria i bar, centrum fitness i audytorium) oraz pomieszczeń, które nie są ogólnie dostępne (biura administracyjne i magazyny).

Złożona kombinacja pustych i wypełnionych przestrzeni będąca odbiciem tej hierarchii architektonicznej, ogranicza objętości i bryły stwarzając wrażenie lekkości, szczególnie przez operowanie efektami światła i cienia, a w końcowym wyniku ciągłą oscylację lub dialog między wnętrzem i otoczeniem.

Projekt wykorzystuje istniejące ukształtowanie terenu: poczynając od wejścia na teren obiektu i ciągów komunikacji wewnętrznej, część materiału z wykopów została wykorzystana do reprofilacji i ukształtowania terenu poniżej poziomu drogi w osi południowej. Stąd wejścia i parkingi znajdują się na poziomie 3,5 m poniżej poziomu terenu, obiekty magazynowe znajdują się na poziomie ulicy, a stanowiska załadunkowe i wyładunkowe na poziomie 1,2 m poniżej poziomu terenu.

Takie podejście pozwoliło w pełni wykorzystać pionową elewację zgodnie z maksymalną wysokością dopuszczoną przez istniejące przepisy dotyczące zabudowy miejskiej, oraz opracować różne niuanse projektu urządzenia terenu, jak:

-        wewnętrzne dziedzińce, które funkcjonują jako przestrzenie wspólne, miejsca kreatywnych spotkań i przestrzeń do wypoczynku;

-        tzw. "miękkie" progi pomiędzy wnętrzami a przestrzenią zewnętrzną, które umożliwiają pracownikom panoramiczny widok, ale ograniczają wgląd z zewnątrz;

-        boiska sportowe i obiekty rekreacyjne wkomponowane w układ/plan terenu.

Siny nacisk położono na urozmaicenie roślinności, co stwarza specyficzne wrażenia związane z różnymi obszarami, a wiszące ogrody, oferując kontemplacyjne widok stwarzają poczucie komfortu i wyczulenia na środowisko.

Układ poziomy i przestrzenny, który koordynuje zespół nowych, wielofunkcyjnych struktur, obejmuje i organizuje strumienie ruchu do i z różnych obszarów.

Strumień ruchu jest najbardziej złożony na poziomie terenu z powodu wielości wejść i wyjść dla pieszych oraz wjazdów, które segregują ruch między odwiedzających/klientów, pracowników, samochody ciężarowe z naczepą, pojazdy dostawcze, parkingi kryte i niezadaszone oraz stanowiska załadunkowe i wyładunkowe.

Obszary te, o różnych wyspecjalizowanych funkcjach zostały zintegrowane w jednym ogólnym układzie zaaranżowania terenu (dziedzińce ułatwiające orientację, przepływy materiałów, oraz jasno wyznaczające miejsca dostępu) stanowią podstawę integracji obiektu: służą mianowicie powiązaniu równowagi środowiskowej i walorów krajobrazu, podczas gdy bryły budynku – jakby zawieszone swobodnie ponad terenem – wyznaczają potrzeby programu funkcjonalnego.

Bryły są prostymi, prostopadłościennymi modułami, które zawierają "maksimum wymagań programowych przy minimum architektury". Ustawione jedna na drugiej i przylegające do siebie, tworzą architektoniczny język wielokrotnych skal i wizualnych rytmów, które przerywają percepcję litej horyzontalnej bryły.

Ogólna skala była podyktowana pragnieniem uporania się w małej skali z indywidualnymi potrzebami osób, a dużej skali z przestrzennymi wymaganiami blisko tysiąca pracowników. Skala ta przywraca, zatem ikoniczne walory kompleksu jako budynku, a z dalszej perspektywy odsłania przestrzenny rozkład i złożoność programu funkcjonalnego.

Pokrycie ścian łączy starannie dobrane materiały elewacyjne, które regulują stopień zamknięcia i otwarcia na przestrzeń zewnętrzną, odzwierciedlając konfigurację ciągłych, płynących fasad i dużych szklanych ścian.

Miedziane okładziny elewacyjne, systemy panoramicznych ścian szklanych lub półprzezroczystych fasad poliwęglanowych oraz pokrycie elewacyjne z płyt włóknocementowych, wzmagają odczucia kinestetyczne (geometrii, koloru, przestrzeni), aby bardziej bezpośrednio wyrazić dostrzegalny aspekt projektu architektonicznego, uwzględniając rygorystyczną materialność przestrzennych struktur, które nakładają się warstwowo i zachodzą na siebie w zależności od rodzaju użytego materiału.

Ponad cokołem budynku wznoszą się serie pustych przestrzeni i tafli szklanych; ten schemat, razem z szklanymi ścianami na najwyższym piętrze i półprzezroczystymi poliwęglanowymi fasadami muzeum ponad częścią magazynową, stanowi klucz do przerwania sprecyzowanych granic, dając wrażenie zawieszenia, które łagodzi przestrzenną konsekwencję budynku.

Koncepcja projektu całego założenia architektonicznego ściśle przestrzega zasad równowagi środowiskowej i odpowiedzialności korporacyjnej. Ocenę oddziaływania na środowisko i komfortu pracowników przeprowadzono na podstawie wyczerpującej analizy terenu inwestycji, zużycia wody, zrównoważonych rozwiązań energetycznych, zużycia materiałów i ich właściwości, oraz warunków klimatycznych.

Wynikiem jest kompleks w sektorze przemysłu usługowego, awangardowy ze względu na:

-        zastosowane rozwiązania technologiczne (system fotowoltaiczny, zielone dachy, trójgeneracja, system gromadzenia wody deszczowej)

-        projekt architektoniczno-budowlany i wykończenie (lekkie podłogi i stropy, wysokiej jakości nieprzejrzyste i przezroczyste ściany zewnętrzne)

-        centralny system zarządzania i systemy sterowania (zewnętrzne rolety i sterowane przysłony drewniane), oraz

-        kontrolowane komfortowe warunki klimatyczne wewnątrz budynków (niski poziom ciśnienia akustycznego i izolacja akustyczna w pomieszczeniach pracowników, wentylacja z zastosowaniem belek chłodzących, ogrzewanie promiennikowe w pomieszczeniach o dużych powierzchniach).

 Wrażliwość na środowisko naturalne zaowocowała przyznaniem kompleksowi architektonicznemu Klasy A efektowności energetycznej przez Uniwersytet Techniczny w Mediolanie, który zapewnił usługi doradcze w zakresie certyfikacji budownictwa zrównoważonego.

Share: 

Budynek

Właściciel: 
Diesel SpA
Zakończenie budowy: 
2010
Country: 
Włochy
Kod pocztowy: 
36100
Miejscowość: 
Breganze
Lokalizacja: 

Kategorie

Zastosowanie: 
Pasada/pasy
Rodzaj budynku: 
Biurowce
Zastosowanie miedzi: 
Klasyczna
Obiekt: 
Nowość

Architekt

Name, office: 
Studio Ricatti
Address & description: 
Corso Palladio No 25Vicenza 36100Italy

Konkursy

Edycja: 
2011

Dalsze korzystanie z serwisu wymaga zgody użytkownika na korzystanie z plików cookies. Więcej informacji patrz link.

AKCEPTUJĘ