Strona główna » Referencje » Archeology Museum of Vitoria, Spain
Referencje

Archeology Museum of Vitoria, Spain

Mangado y Asociados S L

Wyobraziliśmy sobie muzeum archeologiczne jako kompaktową w swej budowie szkatułę skrywającą skarby, które historia sukcesywnie nam powierzała, jeden po drugim.

Nie chodzi tu jednak o jakąkolwiek historię, lub przynajmniej nie tę naukową, która ma swoich ekspertów, a która często nie pozostawia pola dla wyobraźni i prawie zawsze z czasem się „wyjaławia”. Chcemy myśleć o historii jako naszej własnej, która nigdy się nie kończy, ponieważ żyje w każdym dużym i małym znalezisku, a także w oku obserwatora, które jest kapryśne i polega tylko na tym, co chce zobaczyć bardziej niż na tym, co w rzeczywistości widzi.

Z tej właśnie przyczyny, mała szkatułka, choć o zwartej i hermetycznej konstrukcji z zewnątrz, musi być sugestywna i magiczna we wnętrzu. Przestrzeń wnętrza nie może być jedynie elementem porządkującym, ani też piękną, ale odległą architekturą. Musi ona posiadać zdolność przywoływania miejsc i ludzi, o których dowiadujemy się z drobnych, ale jakże wytrzymałych fragmentów ceramiki, które udało się ocalić; świadczą one o kruchości istnienia.

W salach gdzie znajdują się ekspozycje stałe, wszystkie poziome linie są ciemne, drewniane podłogi są niemal czarne, całkiem czarny jest zaś ciągnący się nad nimi sufit. Owa szkatuła ma nawiązywać do motywu upływającego czasu, skondensowanego w poszczególnych warstwach ziemi, które stopniowo narastając uformowały grube ściany historii. Te ciemne przestrzenie poprzecinane są szklonymi na biało pryzmatami, dokoła których umieszczone zostały eksponaty. W dzień pryzmaty będą wpuszczać przez połać dachową światło do budynku. Ponadto będą one inkrustowane grafikami oraz informacjami na temat danego zbioru eksponatów, co pozwoli na przeżycie własnej przygody interpretacyjnej.

Budynek muzeum przylega do Pałacu Bendaña, obecnej siedziby Muzeum Naipes Fournier’a. Zmierzając do wejścia przechodzimy przez ten sam dziedziniec, który prowadzi do Pałacu, pozwala to objąć wzrokiem całość obiektu.

W celu poszerzenia powierzchni dziedzińca, a tym samym podniesienia standardu przestrzeni wejściowej, projekt nie zajmuje całej dostępnej powierzchni, lecz tylko wąski pas, na którym, jako uzupełnienie, wybudowany został obiekt w linii prostopadłej do głównego budynku. Jego przeznaczeniem, poza tym że może on mieścić dodatkowe wystawy, jest stworzenie bardziej atrakcyjnego wyglądu fasady frontowej, niż ta którą tworzą ściany pomiędzy budynkami znajdującymi się w sąsiedztwie Muzeum. Ze uwagi na nachylenie terenu, wejście na dziedziniec wiedzie przez mostek znajdujący się nad ogrodem. Taka konstrukcja umożliwia dostęp światła do niżej położonych obszarów, które w przeciwnym wypadku nie miałyby naturalnego oświetlenia od tej strony.

Funkcjonalnie bryła podzielona jest tak, że zarówno przestrzenie użytkowe, jak i biblioteka oraz pracownie zlokalizowane są na parterze i zwrócone frontem do ulicy. Dostęp do nich zapewnia niezależne wejście. Hol wejściowy oraz galerie wystaw czasowych znajdują się na poziomie wejścia głównego, które jest wspólne dla Muzeum Archeologicznego i Muzeum Naipes Fournier’a. Sale, w których znajdują się wystawy stałe, umieszczone są na wyższych kondygnacjach budynku. Schody łączące poszczególne kondygnacje definiują część fasady wychodzącej na dziedziniec wejściowy.

Ściany, którymi zamknięte jest Muzeum, są w rzeczywistości przestrzeniami wielowarstwowymi. Fasada wyznaczająca kontur dziedzińca wejściowego ma konstrukcję kratową, wykonaną z elementów odlanych z brązu, którego związki z archeologią są dość oczywiste. W środku, znajduje się dwuwarstwowa ściana ze szkła z nadrukiem wykonanym metodą sito-druku, która skrywa w sobie schody. Wspinając się po nich mamy dobry widok na dziedziniec.

Dla kontrastu, fasada wychodząca na niżej położoną ulicę jest bardziej hermetyczna. Jej zewnętrzna powierzchnia wykonana jest z matowych elementów z prefabrykowanego brązu, z otworami gdzie było to konieczne. Wewnętrzną warstwę stanowi gruba ściana, w którą wkomponowano gabloty i systemy służące do ekspozycji. W ten oto sposób wewnętrzne powierzchnie wystawiennicze są niczym nieobciążone, a jedynie poprzecinane półprzezroczystymi pryzmatami świetlnymi.

Share: 

Budynek

Właściciel: 
Diputacion Foral de Alava
Zakończenie budowy: 
2008
Country: 
Hiszpania
Miejscowość: 
Vitoria, Alava

Kategorie

Zastosowanie: 
Fasada
Rodzaj budynku: 
Obiekty kulturalne.
Zastosowanie miedzi: 
Brąz
Obiekt: 
Nowość

Architekt

Name, office: 
Mangado y Asociados S L
Address & description: 
Vuelta del Castillo 5 - Atico Pamploma, Navarra Spain

Wykonawca

Nazwa: 
Specialist copper contractor - Connectic Belgium SA

Konkursy

Edycja: 
2009
Kategorie: 
Finalista
Zwycięzca

Dalsze korzystanie z serwisu wymaga zgody użytkownika na korzystanie z plików cookies. Więcej informacji patrz link.

AKCEPTUJĘ