Strona główna » Artykuły prasowe » Hotel Clarion Post - wywiad z profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & Månsson
Artykuły prasowe

Hotel Clarion Post - wywiad z profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & Månsson

Chris Hodson

Chris Hodson rozmawia z profesorem Magnusem Månssonem, właścicielem pracowni architektonicznej Semrén & Månsson na temat realizacji Hotelu Clarion Post.

CH: W jaki sposób zaangażował się pan w projekt Hotelu Post?

MM: Zostałem zaproszony przez inwestora, aby znaleźć odpowiednią lokalizację dla dużego hotelu, tutaj w Göteborgu, w pobliżu centralnego dworca kolejowego. Byłem właśnie w trakcie projektowania innego hotelu i byłem zaabsorbowany typologią tego rodzaju  obiektu. Budynek dawnego urzędu pocztowego w latach osiemdziesiątych ub. wieku pełnił funkcję biurową, ale kiedy spojrzałem na niego to pomyślałem, że to nie jest biurowiec, lecz  doskonały obiekt na  hotel ze względu na rozmieszczenie okien. Inwestor zgodził się z moją propozycją  projektu łączącego  stare z nowym. Było to osiem lat temu.

CH: Jakie wyzwania stawiała praca z zabytkowym budynkiem?

MM: Oczywiście to było przede wszystkim zmaganie się z różnymi instytucjami. Ten zabytkowy budynek podlega w Szwecji najwyższej kategorii ochrony. Współpracowaliśmy nie tylko z lokalnymi władzami, ale także urzędami centralnymi w Sztokholmie, co nie było łatwe. Zapewnienie oryginalnego wyglądu zewnętrznego budynku to główny warunek, jaki nasz projekt musiał spełnić.

CH: Mimo że ma pan trzy inne biura, pana praca jest głównie umiejscowiona w Göteborgu. Czy podejście do projektu, zlokalizowanego tuż za rogiem pana pracowni, różniło się w związku z tym od innych pana projektów?

MM: Mam nadzieję, że nie. Ale, oczywiście mijałem ten budynek codziennie w drodze do pracy i z powrotem, więc był mi szczególnie bliski.

CH: Czy z punktu widzenia urbanistyki uważa pan, że Post Hotel spełnia ważną funkcję publiczną?

MM: O tak, kiedy budowano Urząd Pocztowy zajmował on dwa kwartały chociaż planowano, że będzie go przecinała ulica. To powstrzymało naturalną ekspansję miasta w kierunku wschodnim. Teraz nowa wieża, pokryta miedzią i łupkiem, widziana od strony starego centrum, sygnalizuje nowe miasto po wschodniej stronie. Będzie także służyła jako centralny punkt zamykający aleję na wschodzie oraz nowy, planowany plac od frontu.

CH: Czy jest jakaś symbolika w parze wież pokrytych miedzią i łupkiem?

MM: W wieżach jako takich, nie. Pierwotny projekt przewidywał wyższą wieżę, która na żądanie lokalnych władz została obniżona. To wtedy właśnie wpadłem na pomysł wykonania ich w dwóch materiałach, aby uzyskać lepsze proporcje. Są także różnice w naszym podejściu do tych materiałów – mniejsze okna i mniejsza ich liczba w wieży pokrytej łupkiem stwarzają wrażenie monolitu, zaś wieża pokryta miedzią daje wrażenie znacznie cieńszego materiału. Jest jeszcze mnóstwo drobnych oznak mówiących jak można interpretować te różnice.

CH: Czy były jeszcze inne powody użycia miedzi i łupku niż tylko nawiązanie do dachu oryginalnego budynku?

MM: W latach  dwudziestych XX wieku wszystko było  budowane z naturalnych,  lokalnie dostępnych materiałów. Dlatego byliśmy dumni, że mamy taki materiał jak miedź. Chcieliśmy rozwijać to dziedzictwo używając języka materiałów, który sprawi, że nowe części będą się wyróżniały, a przy tym pozwolą zachować ciągłość. Ja postrzegam ten budynek jako młodego krewnego z tym samym DNA. Miedź miała ogromne znaczenie dla naszego projektu.

CH: Użył pan taśm miedzianych o różnej szerokości i o różnej intensywności patynowania. Jakie intencje kryły się za takim podejściem?

MM: Tak, jestem bardzo zadowolony z rezultatu, to był wspaniały sposób wykonania powierzchni z miedzi. Wymiary płytek ciętych z łupku zasugerowały podobne podejście do zaaranżowania konfiguracji miedzianych taśm w taki sposób, aby uzyskać podobną fakturę i poziomą strukturę odzwierciedlającą tradycyjne, ceglane mury występujące w całym mieście.

CH: Oprócz prowadzenia praktyki architektonicznej w czterech biurach, również pan naucza. Czy ma pan czas na odpoczynek, a jeśli tak to w jakiej formie?

MM: Nie zostaje mi wiele wolnego czasu,  ale kiedy mogę, to rysuję.

 

Link: 
Share: 
Hotel Clarion Post - wywiad z  profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & MånssonHotel Clarion Post - wywiad z  profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & MånssonHotel Clarion Post - wywiad z  profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & MånssonHotel Clarion Post - wywiad z  profesorem Magnusem Månssonem właścicielem pracowni Semrén & Månsson

Dalsze korzystanie z serwisu wymaga zgody użytkownika na korzystanie z plików cookies. Więcej informacji patrz link.

AKCEPTUJĘ